Showing posts with label ஈழம். Show all posts
Showing posts with label ஈழம். Show all posts

தலைவர் இருக்கிறாரா இல்லையா?
ஒருநாள் வருவாரா இல்லையா?
தமிழ் ஈழம் சாத்தியமா இல்லையா?
போராட்டம் அழிய என்னகாரணம்?

ஆராச்சி செய்பவர்களே!
எங்களுக்கு இதைவிட
மிகவும் முக்கியமான
பணி உள்ளது உறவுகளே!

புலத்தில் வாழும் எமது
அடுத்த தலைமுறையை பாருங்கள்
அவர்கள் கதைக்கும் மொழிகள் எத்தனை?
அவர்கள் பழகும் நட்புக்கள் எத்தனை நாட்டவர்?
அவர்கள் படித்த பாடங்கள் எத்தனை?
அவர்கள் இல்லாத துறைகள் எது?

ஆயுதங்களை விடவும் பலமான
ஆயிரம் வழிகள் உண்டு
இளைய தலைமுறைக்கு
நாட்டை மீட்கும் பொறுப்பும் உண்டு

ஊடகத்துறை பற்றி நன்கு அறிந்தோற்கு
உணவு மட்டும் ஊட்டாமல் - விடுதலை
உணர்ச்சியையும் ஊட்டுவோம்
பலதைப் பற்றியும் வாதிடுவோர்க்கு
சுதந்திரம் பற்றியும் போதிப்போம்

அவர்களின் அப்பு ஆச்சியும்
பாட்டனும் பூட்டனும்
பூட்டனின் பூட்டனும்
கமம் செய்து வாழ்ந்த மண்

அவர்கள் பரம்பரை ஆண்ட மண்
அண்ணன் அக்காக்கள் பலர்
உயிர் கொடுத்து காத்தமண்  - அது
அவர்களின் உருத்து மண் என்றும்

அங்கு வாழும் உறவுகள்
அவர்களின் வேர்கள் என்றும்
அங்கிருக்கும் அடர்ந்த மரங்கள்
அவர்களின் பாட்டன் பாட்டி
கை பட்டவை என்றும்
தெரியப்படுத்துங்கள்
புரியப்படுத்துங்கள்

அன்பான உறவுகளே!
தமிழர் தாயகம் அது என்றும்
எதிரி ஆக்கிரமித்த பகுதி எது என்றும்
எங்கள் வரலாறு தொன்மையானதென்றும்
எங்கள் பண்பாடு பெருமையானதென்றும்
நீங்கள் தேடி அறிந்துகொள்ளுங்கள்
பின்னர்
பின்வந்தோர்க்கு கற்றுக்கொடுங்கள்

படங்களும் உண்மையில்லை – நெடுமையான
நாடகங்களும் உண்மையில்லை
நாங்கள் நாடு இழந்தது நிதர்சனம் - அதை
வீட்டு பாடமாய் புகட்டி வாருங்கள்

நேரமில்லை நட்புக்களே!
தமிழன் தாயகத்தில் பிறக்கும்
ஆக்கிரமிப்பாளன் பிள்ளை நாளை
தானே இன் நிலத்தின் மகன் என்பான்
புலத்தில வாழும்
உங்கள் பிள்ளையை எவன் என்பான்!

நாளைய சந்ததிக்கு 
உணர்வை ஊட்டுங்கள்
தர்மம் எதுவென்று
தாராளமாய் போதியுங்கள்
அவர்களில் இருந்து வருவான்
நாளைய தலைவன் –

ஒருவரல்ல
ஒராயிரமாய்.
ஒவ்வொருவரில் இருந்தும்
ஒராயிரமாய்
வருவான் தலைவன்

படர இடம் தேடியது
முல்லைச் செடி - அதனை
வாள் கொண்டு வெட்டி
மாட்டுக்கு உணவாக்கினர்

குளிரில் நடுங்கியது
தேகைமயில் - அதன்
இறகுகளை பிடுங்கி
சந்தைக்கு அனுப்பினர்.

ஆராட்சி மணி தேடியது
அறிவுள்ள மாடு - அதை
கொடுமையாக கொன்று
உணவாகிப் புசித்தனர்.

சிலம்போடு வந்தாள்
கண்ணகி - அவளை
அலங்கோலப் படுத்தி
சிறையினில் அடைத்தனர்.

ஆனால்
சகுனிக்கு அமைதிப் பரிசு!
கூனிக்கு ஓஸ்கார் விருது!
இலங்கையில் இருந்து உற்பதியாகி தமிழ் வாடிக்ககையாளர்களுககாக புலம் பெயர் நாடுகளுக்கு அனுப்பப்படும் ஏற்றுமதிப் பொருட்களை புறக்கணிக்கும் படி அண்மையில் பல பேர் வெவ்வேறு வளிகளிலும் வேண்டியும் அறிக்கை விட்டும் இருந்தனர், ஆனால் நுகர்வேரோ வியாபாரத்ஸ்தலங்களோ கண்டுகொண்டதாய் தெரியவில்லை.

சில நாட்களுக்கு முன்னர் எனக்குத் தெரிந்த தமிழ் கடை ஒன்றில் இலங்கைப் பழச்சாறு, உலர் உணவுகள், கடல் உணவுகள் குவிக்கப் பட்டு இருந்ததைப் பார்த்து விட்டு கடை முகாமையாளரிடமே இது பற்றிக் கேட்டேன். “சில சாமான் விக்காட்டி அண்ணன் கடையையே இழுத்து மூட வேண்டியது தான். சனம் வேற கடை பார்த்து விடும்” என்ற பதில் வந்தது. அதே நேரம் அங்கு வந்த ஒரு அக்கா நெக்டோவை ( இலங்கை யானை மார்க் குளிர் பானம்) காணாததால் கவலையுற்று நெக்டோ முடிந்துவிட்டதா? Stock இல் இல்லையா என்றும் தனது (லண்டனில் பிறந்து வளர்ந்த) மகன் வேறு ஏதும் குடிக்கமாட்டார் என்றும் கலாய்த்துக் கொண்டிருந்தா.

இன்னும் ஒரு கடை முதலாளி என்னடா என்றால் “அவங்களுக்கு ( இலங்கை) உதவி வளங்கும் நாடுகள் மில்லியன் பில்லியன் என்று கொட்டிக் கொடுக்குது. அதுகளுக்கு முன்னால் ஏற்றுமதிப் பொருட்களால் போகும் அன்னிய செலவாணி ஒன்றும் பெரியதிலை” என்று ரெக்னிக்கலாய் பதில் கூறினார். அவருக்கு சிறுதுளி பெருவெள்ளம் என்று தெரிவித்து விட்டு வந்தேன். இவரது கடையிலும் தகரத்தில் அடைத்த மீன் மற்றும் TVP சோயா வகைகள் நிறைய அடுக்கப்பட்டிருந்தன.
எனது நண்பர் ஒருவரும் இலங்கை சாமான்களை புறக்கணிப்போம் என்று சொல்லி விட்டு அவற்றிக்கு மாற்றீடாக இந்தியாவில் இருந்து வரும் பொருட்களை தானே பாவிக்க வேண்டி வரும் என்றும் இந்தியா எங்களுடைய பிரச்சினையை கையாண்ட விதம் பிழை என்றும் வாதாடினார்.

இவற்றிக்கு எனக்கு பதில் தெரியவில்லை. ஆனால் எனக்கு ஒன்று மட்டும் தெரியும். இலங்கைப் பொருட்களையும் – அவை நேரடி இறக்குமதியோ அல்லது வெளிநாடுகளில் பைகளில் அடைக்கப்பட்டவையோ – சேவைகளையும் ( முக்கியமாக விமானப் போக்குவரத்து) முற்று முழுதாக அனைத்து புலம்பெயர் தமிழ்ர்களும் அவர்களை சார்ந்தவர்களும் புறக்கணிக்கும் பச்சத்தில் உடனடியாக இலாவிட்டாலும் இன்னும் 5 -10 வருடங்களில் இலங்கைக்கு கிடைக்கும் அன்னிய செலவாணியின் அளவில் பெரிய மாற்றம் வரும், தமிழர்களை அளித்து வெடி கொளுத்தி கொண்டாடியவர்கள் அத்ற்காக வருந்த வேண்டிய காலம் நேரும் எனபது திண்ணம்.

இனி வரும் பதிவுகளில் எவ்வளவு அனனிய செலவாணியை இலங்கை பெறுகிறது எனபது பற்றியும் மாற்றீட்டு போருட்கள் மற்றும் என்ன மாதிரி நண்பர்களுக்கு விழிப்பு உணர்வு ஊட்டுவது பற்றியும் பார்ப்போம்.
கவிஞர் மு.மேத்தாவை எனக்குப் பிடிக்கும். அவரின் எழுத்துக்கள் ஆணித்தரமானவை. இவரது ஒவ்வொரு கவிதையும் பிரசவங்கள். மனதை வருடும் புகைப்படங்கள். புதுக்கவிதகள் எழுத நான் முயற்சி செய்யும் போது எங்கே வசனத்தை முடிப்பது, சரியான குறியீடுகள் எப்படி பாவிப்பது போன்ற விடையங்களை பழக ஆதாரமாக இருந்தது இவர் கவிதைகள்.

மேத்தாவின் கவிதைகளில் எனக்கு மிகவும் பிடித்த இந்தக்கவிதையை முழுவதுமாய் இங்கு தருகிறேன். சூரியனைத் துப்பாக்கி துளைப்பதிலை.... என்ற இக்கவிதை 1988 ஆம் ஆண்டு எழுதப் பட்டது. நான் முதல் முதலாய் வாசித்தது 1990ல். அன்று முதல் என் மனதில் நீங்காமல் இடம் பெற்ற இக்கவிதையை நான் இப்போது பார்த்து எழுதியது ”அவளுக்கு ஒரு கடிதம்” என்ற நூலில் இருந்து.

21 வருடங்களின் பின்னரும் இக்கவிதை சரித்திரமாய் இருக்கிறது,


உனக்காக
இதோ ...இதோ ஒரு எழுச்சிப் பயணம்!
சென்னையிலிருந்து கன்னியா குமரி!
செல்கிறோம் எங்கள் இதயங்கள் குமுறி!

நீ
எங்கிருக்கிறாய் என்பது
எங்களுக்குத் தெரியாது
ஆனால்-
என்ன செய்து கொண்டிருக்கிறாய்
என்பதை
உலகம் முழுவதும் உணர்ந்திருக்கிறது!

அவர்கள்-
எங்கே இருக்கிறார்கள் என்பது தெரிகிறது
ஆனால்-
என்ன செய்து கொண்டிருக்கிறார்கள்
என்பதைத்தான்
அவர்களும் கூட அறிந்து கொள்ளவில்லை!

நீ
தேசத்தை பிரசவிப்பதற்காக
அன்றாடம் உன்னையே
ஆயுத சிகிச்சைக்கு
ஆளாக்கிக் கொள்கிறாய்!

அவர்களோ-
ஒரு குழந்தையை கொல்வதற்காகத்
தாயின் வயிற்றையே
பீரங்கி கொண்டு பிளக்கப் பார்க்கிறார்கள்!

நீ-
விடுதலையை தேடுகிறாய்;
உன் மக்களுக்கான
விடியலைத் தேடுகிறாய்!
அவர்கள்
உன்னையே தேடுகிறார்கள்!

துப்பாக்கி முனைகளுகுச்
சொல்லி வைக்கிறோம்-
சூரியக் கதிர்களை துளைக்க முடியாது!

எமதர்மக் கைகளை எச்சரிக்கிறோம்-
வெண்ணிலவை வலை வீசி
வீழ்த்தியவர் கிடையாது!

ஒருவனைப் பிடிக்க ஒரு லட்சம் படையா?
உண்ண மறுத்தால் அதற்கும் தடையா?
உலக சரித்திரம் படித்ததே இல்லையா?

இனிமேல்-
காந்தி சிலைகளில் உள்ள கைத்தடியை அகற்றுங்கள்!
அதற்கு பதிலாகத்
துப்பாக்கி ஒன்றை அதன் தோள்மீது மாட்டுங்கள்!

இந்த ஆண்டு
அமைதிக்கான நோபல் பரிசு இந்தியாவுக்குத்தான்!
ஆமாம்...
அமைதி என்பதற்கான
புதிய அர்த்ததைப் பூமிக்கு தந்ததனால்!

அன்றொரு நாள்-
பிரபாகரன் எனபது பெயராக இருந்தது.
இப்போது-
பிரபாகரன் என்பது பிரமிப்பாய் ஆனது!
இனிமேல்
பிரபாகரன் எனபது பிரளயமாய் ஆகாதோ?

எங்கள்
இலட்சியக் கனவுகளின் சுமைதாங்கியே!
பொன்னாடை தோள்மீது போர்த்துவதாய்ச் சொல்லி
உன்மீது சிலுவை அறைந்தது யார்?

நீ ஏசுவல்ல-
ஆனால்
இறப்பினும் நீ உயிர்த்தெழுவாய்!
ஒரு பிரபாகரனாய் அல்ல...
ஒரு லட்சம் பிரபாகரனாய்!

உன்னுடைய
மூச்சுக் காற்று முகாமிட்ட இடமெல்லாம்
பட்டாளம் தனைச்சாய்க்கும் பாசறைகள் உண்டாகும்!

உன்னுடைய
பாதங்கள் நடந்த பாதைகளிலெல்லாம்
புல்லும் கூட புலியாக மாறும்!

உன்னுடைய
சுட்டும் விழிச்சுடர் தொட்ட இடமெல்லாம்
ஜோதி கருவாகும்!

புலிகளின் தாகம் தமிழீழத் தாயகம்
அங்கே உருவாகும்!